เภสัชกรฝึกหัดระดับห้า

"Take your time, think a lot
Think of everything you've got
For you will still be here tomorrow
but your dreams may not ..."

"ใช้เวลา คิดดูให้ดี
คิดถึงสิ่งต่างๆที่เธอมี
เพราะวันรุ่งขึ้น เธอจะยังอยู่ตรงนี้
แต่ความฝันที่เคยมีอาจไม่ได้อยู่ที่เดิม..."
จากเพลง Father & Son โดย Ronan Keathing

ช่วงนี้ชอบเนื้อเพลงท่อนนี้แฮะ
เพลงโดยรวมเกี่ยวกับคำที่พ่อสอนลูกชาย

พูดถึงความฝัน ... มันเปลี่ยนไปได้เรื่อยๆสินะ
สิ่งที่เคยคิดว่าเป็นความฝัน ... สิ่งที่เคยต้องการมากๆ
วันหนึ่งมันอาจจะกลายเป็นความจริงขึ้นมา ...
วันหนึ่งเราอาจพบว่ามันไม่อาจเป็นจริง
หรือวันหนึ่งเราอาจคิดว่าเราไม่ต้องการมันอีกแล้วก็ได้

จำความฝันแรกตอนเราเด็กๆได้รึเปล่า?
เท่าที่จำความได้  ตัวเองเคยมีไมโครโฟนเด็กเล่นที่ทำจากพลาสติค
มีรูปถ่ายเก่าๆ รูปตัวเองถือไมค์ ใส่กระโปรงฟู ยืนบนโต๊ะที่ถูกสมมติเป็นเวที
ตอนเด็กๆเคยฝันอยากเป็นนักร้อง

พอโตขึ้นมาหน่อย ... ตอนที่ได้รู้เห็นอะไรมากขึ้น
ความฝันที่มีมันก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆใช่มั๊ย?
... เคยอยากเป็นนักบินอวกาศ  ก่อนจะรู้ว่ามันไม่ง่ายหรอกนะ
... เคยอยากเป็นนักบิน  ก่อนจะรู้ว่าคนสายตาสั้นเป็นนักบินไม่ได้หรอก
... เคยอยากเป็นประธานาธิบดี  ก่อนจะรู้ว่านั่นเป็นความคิดที่อันตรายต่อความมั่นคงของประเทศ = ="
... เคยอยากเป็นช่างภาพ National Geographic  ก่อนจะรู้ว่าตัวเองถ่ายรูปไม่เก่งขนาดนั้น
... เคยอยากเป็น Imagineering ของ Walt Disney  ก่อนจะรู้ว่าตัวเองไร้จินตนาการพอสมควร

เคยฝันอยากไปซีกโลกใต้  อยากไปที่นู่น อยากทำไอ้นี่
เป็นจริงบ้าง ไม่เป็นจริงบ้าง ลืมมันไปบ้าง
แต่ความรู้สึกเวลาที่รู้ว่าความฝันที่มีอยู่ไม่อาจเป็นจริงได้น่ะ ...
ไม่มีใครปฏิเสธได้หรอก .. ว่ามันแย่จริงๆ

ตัวเราคนเดิมวันนี้ ... วันพรุ่งนี้ก็จะยังคงเหมือนเดิม
แต่ความฝันนั้นอาจจะไม่ได้เหมือนเดิม
ถึงได้คิดว่าความฝันและอนาคตเป็นเรื่องน่าสนุกเสมอ
เวลามองจากตรงนี้กลับไป ... เห็นความฝันมากมายถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
.. แต่ใช่ว่าจะเสียใจที่ทิ้งมันไปทั้งหมดหรอกนะ ..
...ความฝันใหม่ๆเกิดขึ้นเสมอ ...

บางทีความฝันก็ยิ่งใหญ่ ... บางทีก็เล็กนิดเดียว
บางทีอาจฟังดูง่ายเกินกว่าจะเป็นแค่ "ความฝัน"
อาจเคยฝันถึงเรื่องใหญ่ๆ ... แต่พอโตขึ้น เห็นความจริงมากขึ้น
ความฝันก็ดูจะเล็กลงเรื่อยๆล่ะมั๊ง
.. มันไม่ผิดที่จะฝันในสิ่งเป็นไปได้ยาก
เพราะความฝันที่เป็นไปได้ยากนั่นแหละ  เป็นแรงผลักดันชั้นดีให้ก้าวไปข้างหน้าใช่มั๊ย?
และถึงแม้มันจะเป็นจริงไม่ได้
.. แต่นั่นล่ะ .. เป็นสเน่ของ "ความฝัน"
บางทีมันสวยงามเพราะไม่อาจเป็นจริง ...
แต่นั่นล่ะ .. เขาถึงบอกว่าคนเราฝันกันได้

ฉันอาจเคยฝันอยากจะครองโลก
แต่ตอนนี้ .. ที่ฝันถึงก็แค่ผู้ชายธรรมดาๆคนเดียว ...
นั่นล่ะ ... สเน่ของความฝันอยู่ที่มันเป็นไปไม่ได้ในความจริง



แถม
Father And Son

It's not time to make a change
Just relax, take it easy
You're still young, That's your fault
There's so much you have to know
Find a girl, settle down
If you want, you can marry
Look at me,
I am old but I'm happy

I was once like you are now
and I know that it's not easy
to be calm, when you found, something going on
Take your time, think a lot
Think everything you've got
for you still will be tomorrow,
but your dreams may not

How can I try to explain
When I do, he turns away again
and it's always been the same, same old story
From the moment I could talk I was ordered to listen
Now there's a way, and I know that I have to go away
I know I have to go ...

It's not time to make a change
Just sit down and take it easy
You're still young, That's your fault
There's so much you have to go through
Find a girl, settle down
If you want, you can marry
Look at me,
I am old but I'm happy

All the times, that I've cried
keeping all the things I knew inside
and it's hard
but it's harder to ignore it

It they were right, I'd agree
but it's them they know, not me
Now there's a way, and I know that I have to go away
I know I have to go ...





นี่ยังไม่ใช่เวลาที่จะเปลี่ยนแปลงอะไร
ลองทำใจให้สบายสักนิด
เธอยังเด็กนัก มันเป็นความผิด
ในชีวิตเธอยังต้องเรียนรู้อีกมากมาย

หาผู้หญิงสักคน ลงหลักปักฐาน
ถ้าอยากจะแต่งงานก็ย่อมได้
ดูฉันสิ ถึงจะแก่ไปตามวัย
แต่ฉันยังมีความสุขได้อยู่ทุกวัน

ฉันก็เคยเป็นแบบเธอมาก่อน
และฉันรู้ แน่นอนว่ามันไม่ง่าย
ที่จะสงบ  ทำเป็นเย็นใจ
ทั้งที่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นแล้ว

แต่ใช้เวลาให้ดี คิดให้หนัก
คิดถึงทุกอย่างที่เธอมี
เพราะวันรุ่งขึ้นเธอจะยังอยู่ตรงนี้
แต่ความฝันที่มีอาจไม่อยู่ที่เดิม

จะให้ผมอธิบายอย่างไร
ทุกครั้งที่ทำได้เขาก็ไม่ได้หันมาทางเรา
และเรื่องราวก็วนกลับซ้ำเก่า
ซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับเรื่องเดิมๆ

ตั้งแต่ตอนที่พูดได้
ผมถูกสั่งให้รู้จักฟัง
ตอนนี้มีทางหวัง
และผมรู้ว่าผมต้องไป ...

นี่ยังไม่ใช่เวลาที่จะเปลี่ยนแปลงอะไร
นั่งลงแล้วทำใจให้สบายสักนิด
เธอยังเด็กนัก มันเป็นความผิด
ในชีวิตเธอยังต้องผ่านอะไรอีกมากมาย

หาผู้หญิงสักคน ลงหลักปักฐาน
ถ้าอยากจะแต่งงานก็ย่อมได้
ดูฉันสิ ถึงจะแก่ไปตามวัย
แต่ฉันยังมีความสุขได้อยู่ทุกวัน

ตลอดเวลาที่ผมร้องไห้
เก็บทุกสิ่งที่รู้ไว้ภายใน
และมันก็ไม่ง่าย
และอยากยิ่งกว่าหากจะไม่ใส่ใจ

จะเห็นด้วยถ้ามันถูกตามเขาว่า
แต่ที่พวกเขารู้จักมานั่นคือตัวเขา
และนั่นไม่ใช่สิ่งที่เป็นตัวเรา
ผมรู้ว่ายังมีทางว่างเปล่าที่ผมต้องไป ...

The world I thought it was perfect
and everything was so kind to me.
Now it's cruelly shattered
with just one little thing that's gone missing.

Who says love will cross the distance?
'cause now I'm losing to it.
And may be it wasn't love?
... but what was it then?
That warmth in the hands, the pace of the heartbeat.
I didn't imagine it.
When you hold me so, told me you loved me so.
Promise you won't let go.
Bufore you, along with your promises, disappeared.

He's gone
and he's not coming back now.
what are you waiting for?
The future you are waiting for may not exist.
What is it for to be long for someone who don't wanna care?
Is it really worth to just wait for him to open the door?
It's his another world that I just can't get in.
And I can never know what's he's been doing inside,
who he's being with ... I can never know.
But one thing I know for sure is that ... I'm not in it.
... I'm never will be.

What's been left here are memories,
the times of that one day in the winter
which always relief me in my sleep
and pierce into my heart in my waking
and it's haunting me everywhere I go.
Everytime I said I'm over with it,
some tears still shred, and I'm wondering why.

I wonder how long do the times have to pass
to take away these feelings for you?
I wonder will it be one day I will be wake up without the thoughts of you.
Mayhaps, tomorrow ...
Cause who ever knows what the future brings...
One day these memories
will be just an old story that was left forgotten.

เคยคิดว่าโลกนี้ช่างสมบูรณ์แบบและแสนดี
ก่อนที่ทุกอย่างจะพังลงอย่างโหดร้ายที่สุด
เพียงเพราะสิ่งเล็กๆสิ่งเดียว ... ในโลกใบใหญ่นี้ที่หายไป

ใครบอกว่ารักแม้จะไม่แพ้ต่อระยะทาง?
เพราะตอนนี้ ฉันกำลังพ่ายแพ้แก่มัน
บางที ... มันอาจจะไม่ใช่รักแท้
แต่ถ้าไม่ใช่ ... มันคืออะไรกันล่ะ?
ความอบอุ่นของมือที่เกาะกุมไว้ ... จังหวะการเต้นของหัวใจ
มันไม่ใช่อะไรที่ฉันคิดขึ้นมาเอง
ตอนที่เธอกอดฉันไว้ และบอกว่ารักกันแค่ไหน
สัญญาว่าจะไม่มีวันจากไป
ก่อนที่ทั้งตัวเธอจะหายไปพร้อมกับคำสัญญาพวกนั้น

เขาไปแล้วนะ ...
จะไม่กลับมาแล้วด้วย
แล้วยังรออะไรอยู่
อนาคตที่คิดว่าจะมาถึง ... มันมีอยู่จริงๆเหรอ?
มีประโยชน์อะไรกับการรอคอยคนที่ไม่อยากรักเราอีกแล้ว
การรอให้เขาเปิดประตูรับ  มันคุ้มค่างั้นเหรอ?
มันเป็นโลกอีกใบของเขาที่เราไม่อาจเข้าไปได้
และเราไม่มีทางรู้ ... ว่าเขาทำอะไรอยู่ในนั้น
จะอยู่กับใครก็ไม่รู้ ...
สิ่งที่รู้แน่อยู่อย่างเดียว
... ก็คือว่า ฉันไม่ได้อยู่ในโลกใบนั้นของเธอ
และจะไม่มีวันได้เข้าไป

สิ่งที่เหลืออยู่ตรงนี้ก็มีเพียงความทรงจำ
ของเวลาเหล่านั้นในวันหนึ่งกลางฤดูหนาว
ความทรงจำที่ผ่อนคลายฉันในความฝัน
แต่บาดเข้าไปในใจทุกครั้งที่ตื่น
และมันยังคงติดตามอยู่ในทุกที่ที่ฉันไป
ทุกครั้งที่ฉันพูดออกมาว่าตัดใจได้
ก็ยังคงแอบมีน้ำตา ทั้งที่ไม่รู้ว่า ... ทำไม?

สงสัยว่าเวลาต้องผ่านไปนานแค่ไหน
ความรู้สึกเหล่านี้จึงจะลบเลือนไปได้
สงสัยว่าจะมีสักวันไหม ที่จะตื่นมาได้โดยไม่มีความคิดถึงเธออีก
บางที ... อาจจะเป็นวันพรุ่งนี้
เพราะไม่มีใครรู้ว่าอนาคตจะพาอะไรมาบ้าง ...
ในวันหนึ่ง ความทรงจำเหล่านี้
จะเป็นเพียงเรื่องเก่าๆที่เราลืมมันไป