เภสัชกรฝึกหัดระดับห้า

วันก่อนไปขึ้นวอร์ด ... ได้คุยกับเอ็กเทิร์น อช.(อายุรกรรมชาย) 2 แล้ว
อาทิตย์นี้ได้รับความไว้วางใจขนาดโดนพี่เภสัชปล่อยขึ้นไปเก็บประวัติคนไข้บนวอร์ดเองแล้ว
ขณะกำลังจะไปขอเวชระเบียนจากพี่พยาบาล ... เหลือบไปเห็น(จริงๆตั้งใจมองไปทาง) นส.พ. อยู่ที่โต๊ะ
นส.พ. ทำสีหน้าเหมือนดีใจที่เห็นเรา พร้อมกับเดินตรงรี่มาหา

นส.พ.(นิสิตแพทย์): พี่ครับ ขอโทษครับ ... ยาลาก็อกติ้วนี่ยาอะไรครับ (สาบานได้ว่าสำเนียงหมอผ่าน N95 มันได้แบบนี้จริงๆ!)
นศ.ภ.(นักศึกษาเภสัช): (พี่!!?? =[]=") ยาอะไรนะคะ
นส.พ.: (พยายามพูดให้ชัดแล้วนะ) ลา...กั๊ก ... ตริ้ว
นศ.ภ.: อ่า ... รอแป๊บนึงนะคะ

ว่าแล้วก็เปิด drug info ที่หิ้วขึ้นไปด้วย ... ยาอะไรฟะ ลากั๊กตริ้ว!! Lagagtril ... Ragractril ... Lagratil...!
... มันชื่อยาลากาทริลค่ะหมอ = ="

หันกลับไปจะไปตอบ นส.พ. ... หมอไปไหนแล้ว!!
เห็นหมอไปคุยกับคนไข้ที่เตียงแล้ว ... (ถามแล้วก็ไม่รอคำตอบนะ = =")
เราก็จะไปแล้ว (คนไข้ที่มาตามประวัติออก รพ. ไปแหล่ว) เลยไปตอบหมอที่เตียง

นส.ภ.: หมอคะ  ยาที่ถามเมื่อกี๊ ....
นส.พ.: แป๊บนึงนะครับ

แล้วหมอก็หันไปเอา stet จิ้มคนไข้ต่อ
นี่ก็เสียเซลฟ์ไปหนึ่งก้าว ... เฮ้ย! เรารบกวนเรอะ ... ถอยหลังไปสองก้าว ยืนรอหมอตรวจคนไข้เสร็จ
แล้วหมอก็หันมาแทบจะหลังจากนั้นทันที

นส.พ.: อ๊ะ  ว่าไงนะครับ
โดยที่ stet หมอยังอยู่ที่พุงคนไข้ และหมอก็ไม่ได้ถอด stet ออกจากหู ...
... ไม่แน่ใจว่าหมอฟังเราสะดวกแค่ไหน แต่ตอบหมอไปว่ามันคือยา "Chlorpromazine"
หมอหยิบ post-it ออกมาจากกระเป๋า ... เริ่มเขียนชื่อยาลงไปว่า "CORPO..."

นศ.ภ.: มีตัว H ด้วยค่ะ
หมอขีดแก้เป็น CORPHO...
นศ.ภ.: อีกที่ค่ะหมอ (ชี้หลังตัว C)
นส.พ. ยื่นกระดาษกับปากกามาให้ = ="




วันนี้ก็มีเคสที่เป็นที่กล่าวขานระหว่างชาวห้องยา
คนไข้กินพาราหวังฆ่าตัวตายไปราว 40 เม็ด ... ตามด้วยผงซักฟอกอีก 2 ช้อน
หมอโทร.มาถามห้องยาว่า ... ยาถอนพิษของผงซักฟอกคืออะไร
เภสัชอยากจะรู้ว่าไอ้ผงซักฟอกมันมีอะไรเป็นส่วนผสมบ้าง ... เลยถามว่า "ผงซักฟอกอะไร"
หมอตอบว่า "โอโม่"
จะถามส่วนประกอบ ... ไม่รู้ว่าจะสะดวกหมอมั๊ย  ญาติคนไข้เอาถุงโอโม่มาด้วยรึเปล่าไม่รู้
เลยถามไปว่า "โอโม่รุ่นไหนคะหมอ" .. กะว่ารู้แล้วจะไปหาซื้อจากมินิมาร์ท รพ. มาดูส่วนประกอบ

หมอตอบมาว่า ...

หมอ: "รุ่นใหม่หอมนานกว่าเดิม"
เภสัช: ...........
หมอ: .........
เภสัช: ญาติคนไข้มีถุงมาด้วยมั๊ยคะ
หมอ: มีๆ นี่ไง
เภสัช: (ไหน?) งั้นเดี๋ยวไปเอานะคะ

หลังได้ซองเปล่าผงซักฟอกมา ... ตอบคำถามหมอเรียบร้อยก็ยังมีคำถามกับเคส "โอโม่" กันอีกยาว เช่น

"กินพาราไปแล้วทำไมต้องกินผงซักฟอกซ้ำด้วย"
พี่เภ: "กลัวไม่ตายมั๊ง"
นศ.ภ.: "กลัวไม่มีฟองมั๊ง"
.....

รายงานเคสนั้นถูกบันทึกลง OPD card ว่า

"พยายามฆ่าตัวตายโดยรับประทาน paracet 500 mg x40 tab
และโอโม่รุ่นใหม่หอมนานกว่าเดิม 2 tbsp"

ล่าสุดไปประเมินเคสแพ้ยาที่ ER
นศ.ภ.: สวัสดีค่ะ มาดูเคสแพ้ยาค่ะ
นส.พ.: ครับ  อยู่ห้องดูอาการครับ
นศ.ภ.: คิดว่าคนไข้แพ้ยาอะไรคะ
นส.พ.: น่าจะเป็น Cef-3 ครับ

เลยเข้าไปดูคนไข้
.. พอไปดู ... ถามคนไข้ว่ามีอาการยังไง
... คนไข้บอกว่าเจ็บตา ...
... ตายละ ... เรียน ADR มาไม่เคยเจอยาอะไรที่ทำให้เจ็บตามาก่อน!!
ไม่บวม ไม่แดง ไม่คัน ไม่เป็นอะไรเลย แค่ ... เจ็บตา
และขณะซักประวัติ ... คนไข้ก็ยัง drip ยา Cef-3 อยู่คาแขน ...

... ไม่ใช่แล้วมั๊งหมอ = =!

ซักประวัติไป ... เวลาที่เกิดอาการก็ไม่ได้สัมพันธ์กับเวลาที่รับยาเลย
ถามคนไข้ว่า เราแพ้ยาเหรอ ... คนไข้ก็บอกว่าเปล่า
... แล้วทำไมหมอคิดว่าคนไข้แพ้ยาล่ะ!!

กลับไปถามหมออีกที ... นส.พ. หายตัวไปแล้ว!!
สรุปเคสนั้นก็เลยไม่ได้ทำอะไรต่อ ... แต่ก็เขียนบันทึกไว้ให้หมอว่า

"ไม่ใช่ค่ะ หมอเข้าใจผิดไป"

แถม:
อาทิตย์ที่แล้วพี่เภสัชไปเที่ยวสิงคโปร์มา
ถามว่าไปทำอะไรมามั่ง
พี่ตอบว่า "ไปกินลอดช่อง"

พี่ จพ. บ่นว่าอยากดู "น้ำตาลใหม้"
พี่เภสัชตอบว่า "ตั้งกระทะสิ เดี๋ยวทำให้"